Zo soepel als een drugsdeal

Op Schiedam Centrum, het treinstation, gebeurt er elk kwartier iets magisch. Tenminste, in theorie moet daar elk kwartier iets magisch gebeuren. In de praktijk gebeurt het minder vaak, omdat deze magie van mensen en machines afhankelijk is. Bovendien heeft vrijwel niemand het door als het gebeurt, dus er zal geen moeite gedaan worden. Waar ik het over heb? Simpel.

Wiskunde is als slapen

Wiskunde is eigenlijk maar iets raars. Heel school, om eerlijk te zijn. Je krijgt een hoop dingen te leren, maar wat heb je er later nou aan? Zelfs een vak als Nederlands, zeer nuttig als je in Nederland woont, wordt zo onmogelijk en hopeloos gemaakt. Werkwoordelijk en naamwoordelijk gezegde, bijvoeglijk naamwoord, bijwoordelijke bepaling, taalkundig en redekundig ontleden.. Wiskunde is nog veel erger!

Het is een test

Je hoopt gewoon dat het een grap is. Of een test, dat vind ik ook prima. Een test waarvan we de uitkomst te horen krijgen. Gehaald, hoop ik dan. Wij zijn geslaagd als mensheid. We kunnen samenwerken. 

Docenten vs. artiesten

Eigenlijk kun je docenten perfect vergelijken met artiesten. Denk er maar eens over na!

Je hebt de zanger* met het leuke koppie en de leuke lach. Daarbij hoort de 'hunk' onder de docenten. Uitleggen gaat prima als hij de stappen in het boek volgt (playbacken), maar verder vind je de lessen alleen maar leuk vanwege zijn uiterlijk. 

Je hebt de zanger die steeds over de top gaat en de gekste dingen uithaalt. Dit is de docent die steeds verschillende werkvormen aanhaalt en zijn lessen zo leuk mogelijk probeert te maken, met soms helaas als gevolg dat je zijn echte baan vergeet: docent.

Wie met beide benen op de grond blijft staan, komt niet ver

Laatst heb ik een whiteboard gekregen. Gewoon, omdat hij in de weg stond en ik het wel leuk vind om zo'n ding te hebben, alsof mijn kamer dan een lokaal wordt of zo. Op dat bord hangt een tekening, gekregen voor mijn verjaardag, en blaadjes van wiskundige bouwwerken die ik heb gemaakt (maar daarover later meer). Ook staan er wat dingetjes op die ik moet onthouden of doen en is er een 'spreuk van de week'. Ik heb het bord pas kort, dus dit is de eerste spreuk die erop staat. En onbedoeld heb ik mij er nu al naar gedragen. 

Basketbalveldje (2) - Het echte verhaal

 Met een zonnebril op mijn neus en een lach op mijn gezicht loop ik langs een basketbalveldje. Het is warm, ik heb spijt dat ik geen zomerjas draag. Op het veldje, asfalt omrand met een ijzeren hek, staat een jongeman. Eentje maar, hoewel ik twee fietsen en twee tassen zie. De jongeman draagt een zwarte broek en een wit hemd waarin zijn arm- en borstspieren goed uitkomen. Hij kijkt me vluchtig aan, zwaait met zijn armen en maakt een handstand. Een slordige, mag ik wel zeggen, zo'n handstand die men altijd op straat uitvoert. Lang houdt hij de handstand niet vol. "He," roep ik naar hem en gooi mij tas en jas op de grond.

Basketbalveldje (1) - Zo doe je dat

Met een zonnebril op mijn neus en een lach op mijn gezicht loop ik langs een basketbalveldje. Het is warm, ik heb spijt dat ik geen zomerjas draag. Op het veldje, asfalt omrand met een ijzeren hek, staat een jongeman. Eentje maar, hoewel ik twee fietsen en twee tassen zie. De jongeman draagt een zwarte broek en een wit hemd waarin zijn arm- en borstspieren goed uitkomen. Hij kijkt me vluchtig aan, zwaait met zijn armen en maakt een handstand. Een slordige, mag ik wel zeggen, zo'n handstand die men altijd op straat uitvoert. Lang houdt hij de handstand niet vol. "He," roep ik naar hem en gooi mij tas en jas op de grond.

We zijn goed bezig

"Wat heb je deze avond gedaan?" Met een kritische blik bekijk ik mezelf in de spiegel. Ik weet het antwoord: niks. "Je had zoveel kunnen doen! Je weet toch wel dat je voor dinsdag die vier hoofdstukken moet hebben gelezen?" Ik weet het. "Je had er vanavond al aan kunnen beginnen. Elke dag een hoofdstuk, zondag samenvatten. Maar nee hoor."  Ik weet het en hoe erg ik het ook vind, ik vind het niet erg.

Who cares?!

Afgelopen weken werd Facebook overladen met de "Bekijk mijn Facebook-filmpjes". Jouw mooiste, leukste en populairste momenten, ondersteund door een leuk muziekje. Binnen de kortste keren stond heel Facebook ermee vol. Ik bekeek er enkele en begon mij te schamen voor mijn mening.

Miek de Opblaaspop

Vroeger, ik schat een jaar of vier geleden, kreeg ik een opblaaspop van niet eens een meter hoog. Ze werd Miek de Opblaaspop genoemd. Zij had een Hyves nodig. Zo gezegd, zo gedaan. maar wie wil er nou weer vrienden worden met een opblaaspop? Ik ging op zoek naar profielfoto's van wildvreemde mensen die heel veel Reacties en Respects, ook wel R&R genoemd, hadden. Vaak waren dit van die aandachtsgeile tienertjes, met foto's die "snel" gemaakt waren, waarbij je wist dat er nog honderd soortgelijke foto's op hun telefoon stonden. 

Ik besloot onder de naam Miek de Opblaaspop hun toe te voegen als vriend en om hun foto te R&R'en. Gewoon, om te kijken wat er zou gebeuren. Het resultaat was schokkend.

Hoe werkt een schoenenwinkel

Van bepaalde zaken verwacht je dat iedereen wel weet hoe dat werkt. Een mes gebruik je om te snijden, een schaar om te knippen en in de supermarkt betaal je voor je boodschappen. Niemand die daar raar van opkijkt of zegt dat hij dat niet wist. Toch is het netjes om bij deze 'simpele' zaken stil te staan. 

Geen vriend, wel verkering

In de zomer van 2012 besloot ik om voor de klas open te zijn over mijn seksualiteit. Het jaar ervoor was dat op mijn toenmalige school niet mogelijk vanwege het onvriendelijke klimaat. 

Ik zou mij er niet mee voorstellen, maar ik zou wel eerlijk zijn als ernaar gevraagd werd. Zo ook vandaag... 

Origami - cookiecutter

Dit gele ding heet volgens de maker een cookiecutter, maar de wiskundige naam is de Great dodecahemicosahedron. Er zit een klein verschil tussen deze twee dingen: de tussenschotten. 

Hoe ik het heb gemaakt is eigenlijk vrij simpel en veel tijd kostte het niet. Lees verder voor meer foto's, een handleiding en achtergrondinformatie. 

Nieuw jaar, nieuwe kansen

Het laatste bericht van mij was van eind oktober. Sindsdien had ik het druk met lesgeven, school, het einde van het jaar en de gebruikelijke drukte. Ik besloot om 'even' een pauze in te lassen.

Nu ik weer ga beginnen, kun je heel wat verwachten!

Fractal - ster

Soms gebeurt het weleens dat ik in mijn mapje met wiskundige afbeeldingen kijk en dat ik denk: waarom heb ik dit gemaakt en hoe heb ik dat gedaan? Zo ook bij deze sterren, waar een leuke regelmaat in zit.

Kleurrijk logo

Rond een uur of acht 's avonds sta ik op een verlaten station te wachten op de RandstadRail richting Rotterdam. De regen tikt zachtjes op het dak van het wachthokje. Ik word warm gehouden door een reclamebord. De grote tl-buizen verlichten een poster voor een telefoon. 

Boudewijn de Groot - Vrijgezel en Het Land van Maas en Waal

Over precies een week s het zover: op 1 november 2013 ga ik met mijn lieve meiske naar Boudewijn de Groot, in mijn beleving de beste Nederlandstalige artiest ooit. Om alvast in de stemming te komen, zal ik elke maandag een blog plaatsen waarin ik een nummer uitlicht. 

Vrijgezel
Dit is een nummer dat je met een gerust hart 'oud' mag noemen. Vrijgezel stamt namelijk uit het jaar 1966. Het nummer is een beetje in dezelfde stijl als Meisje van Zestien, Woningnood en Meneer de President.  Luister zelf maar naar deze versie en bekijk dan het filmpje, waarbij ik een flauw vermoeden heb dat er sluikreclame in zit.

Het Land van Maas en Waal
Ik heb er hier al een lange blog aan besteed, dus veel meer zal ik er niet over zeggen, behalve dat het een ge-wel-dig goed nummer is om mee te eindigen! 

 

Boudewijn de Groot - Achter Glas, Meester Prikkebeen en Meisje van Zestien

Nog zo'n twee weken wachten en dan is het zover: op 1 november 2013 ga ik met mijn lieve meiske naar Boudewijn de Groot, in mijn beleving de beste Nederlandstalige artiest ooit. Om alvast in de stemming te komen, zal ik elke maandag een blog plaatsen waarin ik een nummer uitlicht. 

Helaas kan ik van Achter Glas geen filmpje vinden dat van goede kwaliteit is, dus je zult het met deze versie moeten doen. Bij de titel 'achter glas' dacht ik eerst aan een prostituee, al vond ik dat niks voor Boudewijn om over te zingen. Het gaat dan ook niet over de rode buurt, maar over foto's. Mensen op foto's, achter glas, kunnen niks zeggen. Rustig nummer, mooie woorden.

Meester Prikkebeen

Een oude bekende waar ik eerder ook al over heb geschreven. Nog steeds vind ik de clip geweldig en ben ik jaloers op zijn gezicht, omdat er in de loop der jaren alleen wat rimpels zijn gekomen, maar hij verder nog precies hetzelfde lijkt.

Meisje van Zestien

Ook over dit nummer heb ik al eens een blog gewijd. Boudewijn de Groot eindigt met dit nummer, als we de toegift niet meerekenen.

Boudewijn de Groot - Berlijn en Moeder

Nog zo'n twee weken wachten en dan is het zover: op 1 november 2013 ga ik met mijn lieve meiske naar Boudewijn de Groot, in mijn beleving de beste Nederlandstalige artiest ooit. Om alvast in de stemming te komen, zal ik elke maandag een blog plaatsen waarin ik een nummer uitlicht.

Berlijn  
Berlijn is typisch zo'n nummer waar ik even voor moet gaan zitten, mij erop moet voorbereiden om het nummer te luisteren. Komt dit nummer namelijk onverwachts langs, dan zap ik door. Mijn hoofd staat er dan niet naar. Zonde, want het is een mooi nummer.
Als ik aan Berlijn denk, denk ik aan de Berlijnse muur, aan Duitsland, aan de oorlog. In dit nummer wordt het stad schitterend beschreven. 'Midden in de stad staat het geraamte van een kekr tot momument gebombardeerd. Alsof dat nodig is in deze stad, die eeuwig door de oorlog wordt verteerd.' Deze en nog vele andere prachtige zinnen zitten in dit nummer verwerkt.

Moeder

Ook Moeder is zo'n nummer waar ik voor moet gaan zitten. Boudewijn de Groot werd op 20 mei 1944 geboren in een Japans interneringskamp in Batavia (tegenwoordig Jakarta), voormalig Nederlands-Indië. Zijn moeder overleed in juni 1945 in het Japanse interneringskamp Tjideng. Na de oorlog, in 1946, keerde het gezin terug naar Nederland, waar de kinderen, Boudewijn, zijn broer en zijn zus, in verschillende gezinnen werden ondergebracht, zodat zijn vader kon terugkeren naar Indië. Zo kwam De Groot terecht in het gezin van een tante in Haarlem.

Dit nummer verwoord zijn gedachten, zijn gevoelens op een manier die je raakt, zonder dat het zwaar overkomt. Goed gedaan!

Boudewijn de Groot - Testament en Het is Mooi Geweest

Het is nog slechts een klein maandje ver weg! Op 1 november 2013 ga ik met mijn lieve meiske naar Boudewijn de Groot, in mijn beleving de beste Nederlandstalige artiest ooit. Om alvast in de stemming te komen, plaats ik steeds een blog waarin ik nummers van hem uitlicht.

1967, laat het even tot je doordringen. 1967: maar lieft 46 jaar geleden! Toen, in dat jaar, kwam Testament uit. Eerder heb ik er al een blog over geschreven, dus we gaan naar het volgende nummer op de setlist.

De enige versie die ik op YouTube van Het is Mooi Geweest kan vinden, is een live-versie, opgenomen met een wiebelige camera. Het geluid is niet optimaal, maar beter iets dan niets. Het nummer klinkt wel lekker, al kan ik er niet echt een goede mening over vormen.