Mega Miek.!

Dit verhaaltje heeft een inleiding nodig.
Ik studeer dus voor de Lerarenopleiding, het vak Wiskunde nog wel. Dat doe ik samen met hele gezellige mensen. Ik vermaak me dan ook prima.
Een paar maanden geleden hadden we het over "mijn ego", omdat ik naar mijn idee iets geweldigs bedacht/zei/deed. De deuren van de lokalen staan vaak open, waar ik eens het grapje van maakte: ja, dat is voor mijn ego, die past niet in het lokaal.
Samen met een andere student, Naomi, zijn we "de shit". Hoe we erop kwamen weet ik niet meer, maar we zijn slim, halen goede cijfers, snappen de lesstof. Daar maakte de docent van Analyse nog "de real shit" van, omdat dat in zijn tijd werd gezegd..

Vandaag, half 4. Ik zit in het lokaal voor de Rekentoets. N. loopt voorbij, zij is net klaar met Analyse. Ik zeg (noem het maar roepen): "Naomi, nu ben ik de shit he!". Vragend kijkt ze mij aan. "Ja," vervolg ik, "heb je gezien wat ik voor Vlakke Meetkunde heb gehaald?"
En Vlakke Meetkunde, dat is een best wel pittig vak. Het gaat over driehoeken, vierhoeken, cirkels, bijzondere lijnen. Daarmee moet je allemaal eigenschappen bewijzen. Die bewijzen moet je zeer precies opschrijven, en het bewijs vinden is niet makkelijk! HIER een site.
Naomi kijkt me aan. Nee, ze weet het niet. "Het is een 10!". Op zich al knap, het feit dat een student voor een tentamen een 10 haalt. Nog knapper als je het vak kent, nog knapper als je weet dat er enkele lessen waren uitgevallen, nog knapper als het gemiddelde een 4,0 is.
De klas weet het al: het staat immers op internet. Opscheppen deed ik niet, ik vond het vooral zonde dat er zo weinig voldoendes waren gevallen. Nog erger: de strenge onvoldoendes (een 0,0 of een 1,8) waren zeker geen uitzondering.
De docent van Analyse loopt langs, komt het lokaal binnen.
"Meneer, heeft u het al gehoord?"
Nee, hij weet van niks. Enkele leerlingen doen alsof ze een propje naar me gooien. Beetje plagen.
"Wel, ik wil wel zeggen wat ik heb voor Vlakke Meetkunde.."
"Je waagt het niet!" roept een van mijn medestudenten.
"...maar dan krijg ik propjes naar me toegegooid."
"Zo, zeker weten!"
"Ze heeft een 10 voor Vlakke Meetkunde." zegt er een.
"Nou, dan ben je wel de shit." antwoordt de docent van Analyse met een lachje. Hij vervolgt: "En nu de Rekentoets, hopelijk zijn jullie allemaal de shit."
"Ja, de shit zijn we zeker," zegt een student waarbij het klinkt alsof de hoop al is opgegeven.
De docente van de Rekentoets komt binnen.
"Zo, we kunnen eindelijk beginnen."
"Ah," zegt de docent van Analyse, "dan zal ik wel weggaan en de deur dichtdoen."
"Oh, laat maar open, anders is het zo benauwd."
Een studente volgt: "Dan past de ego van Miek. er niet in!"
Nou, ik kan je vertellen: ik ging stuk! Een hele ontspannen sfeer, gelukkig. Het kon ook zijn dat er jaloezie was, je weet het niet. De opmerking verdiende een high-five.

Later op de avond: ik log in op de account van mijn Hogeschool. Daar staat het, op mijn persoonlijke pagina: een 9,8 voor Analyse. Dat is een vak met grafieken die je verschuift, en sinus en logaritmen. Pittig.
Dat maakt mij juist bang! Pittige vakken, maar wel prachtige cijfers. Ik wek er hoge verwachtingen door. Voor "simpelere" vakken moet ik nu minstens een acht halen, een zeven lijkt me niet genoeg. Ook moet ik deze lijn aanhouden. Voor de volgende toetsen van Analyse en Vlakke Meetkunde moet het ook een acht zijn, eigenlijk hoger.
Hoe creëer je faalangst bij mensen die doen wat ze willen doen, doen wat ze moeten doen.
Ik hou me hoog, ik blijf mezelf, ik doe mijn best, nu afwachten op de volgende toetsen, ergens in maart..

Baby, grapje, eend, wiskunde

Ik had, heb, een goed voornemen: gebarentaal leren!

Blue Monday is al voorbij, heel Nederland is weer aan de alcohol en de sigaretten, maar ik leef vrolijk door. Ik schrijf meer blogs, ik werk aan mijn manuscript, ik eet al een maand geen vlees, ik leer gebarentaal.. Zonder arrogant over te komen wil ik zeggen dat ik trots op mezelf ben!

Maar gebarentaal, dat leer je niet zomaar..

Filmpjes bekijken op youtube, de gebaren nadoen, meepraten, herhalen. 

Boerderijdieren, schoolvakken, emoties, meubels.. Het is veel, maar het lukt me wel!

Nu de vraag: waarom leer je het? Simpel: het je mij ooit niet met mijn handen zien praten? (:

Wie is de Mol (2)

Dat was het: weer een aflevering, weer een grote Mol van mij weg.

Raar, maar eigenlijk ben ik er wel blij om: hoe vaker een grote Mol van mij weggaat, hoe beter ik weet wie de Mol WEL is. Maar ja, voor wie ga ik nou..

1. Mensen die de Mol niet zijn. In dit seizoen: Jan, Art, Patrick, Karin, Hanna.

2. Mensen die de Mol kunnen zijn: Soundos, Pepijn.

3. Mijn hoofdmol: Anna, Miryanna, Horace.

Wie er volgende week uit moet, als het aan mij lag: Patrick, Karin of Pepijn. Nee, Karin eigenlijk niet, omdat ik die totaal niet verdenk. Hoewel.. ja, ik denk dat ze de volgende aflevering niet haalt.

Patrick/Pepijn, ze deden altijd al verdacht, maar nu op zo'n manier, dat het weleens mollenstreken kunnen zijn! Of ze de mol zijn? Wel, ik denk het niet, ze hebben iets te veel de aandacht op zichzelf gevestigd..

Lastig, volgend jaar moet gewoon Rik van de Westelaken meedoen, of Martijn Krabbe. Waarom? Geen idee, lijkt me geinig.

Maar wat nu, wat nu, wat nu. Eerst maar morgen twee toetsen maken, dan bijles, uitrusten, naar een verjaardag, uitrusten.. En dan maandag weer van het begin af aan kijken.

Of ligt het daar aan? Dat ik zo gefocust ben, dat ik het hele plaatje niet zie. Voorgaande jaren was ik minder actief en had ik het eerder goed..

Puntje voor volgend jaar. (:

Wie is de Mol (1)

Wie is de Mol, een spel waarin 10 bekende Nederlanders opdrachten uitvoeren om geld te verdienen. Een van hen is de Mol, de saboteur, die probeert zo min mogelijk geld in de pot te krijgen.

Dit spel volg ik al sinds 2002, toen George de Mol was. Toen deden er nog geen bekende Nederlanders mee. Nee, ik wist niet dat hij de Mol was. De keren daarna wel. Zoals in 2005, met Yvon Jaspers. Ik weet nog wel het jaar daarna, ik zei al in de eerste aflevering dat Milouska Meules de Mol was, omdat zij het jeugdjournaal op Nederland3 presenteerde, terwijl het jaar ervoor, met Yvon Jaspers, die op Nederland3 het Klokhuis deed. Vergezocht? Ja, dat wel, maar ik had het in de eerste seconden van dat seizoen wel meteen goed!

Alleen vorig jaar had ik het fout; ik ging voor Sanne, maar het was Kim. Ik vond haar geen Mol, meer een verdachte kandidaat.

En nu, in 2011, weer een nieuw seizoen!

Spannend hoor, ik moet de eer hooghouden en de schande van vorig jaar herstellen: ik moet en zal voor de finale weten wie de Mol is.

Het begon zo mooi: "Trust Nobody" fluisterde Horace, en dat hoorde je ook na het intro. Hij doet geen dingen die ernstig opvallen, maar hij werkt ook niet echt mee..

En toen: BANG! Een rood scherm, Horace ligt eruit.

Een nieuwe Mol kiezen, lastig. Ik verdeel de groep in drie groepen:
1. Mensen die de Mol niet zijn. In dit seizoen: Jan, Art, Patrick, Karin, Pepijn, Hanna.

Waarom ze de Mol niet zijn? Omdat ik dat vind. Er is iets met hun gedrag, hun lichaamstaal, hun socialiteit, iets wat ze niet verdacht maakt.

2. Mensen die de Mol kunnen zijn: Anna, Soundos, Horace. Ze voldoen aan mijn plaatje, mijn punten. Hen houd ik in de gaten, bekijk stukjes desnoods wel 20x.

3. Mijn hoofdmol: Miryanna. Eerst was dit Horace, maar ja, als iemand uit het spel ligt...

Hier kijk ik, zeker in het begin, niet naar de opdrachten. Ja, die zijn leuk, maar de Mol zie je niet werken. We zijn nog in het begin van het spel, de Mol moet meegaan met de groep, niet opvallen. Zij valt niet op, zegt weinig. Maar toch, ze heeft algemene aanwijzingen. 

Zo schrok ze niet echt toen Pieter Jan, afgekort PJ, zei dat de kandidaten tijdens de busopdracht met de Mol in de bus zaten. In de eerste aflevering, "Kleur Bekennen", droeg ze vooral groen: de kleur van de Mol.

In de tweede aflevering zei ze dat ze van dieren houdt. Behalve dat een mol een dier is, eet die ook andere diertjes. Als ze iets zegt, spreekt haar lichaamstaal dat weleens tegen: ze liegt. Dan heb ik ook nog vergezochte hints over de Geit TienTien en hele complottheorieën over het door haar opgehaalde geld.

We zullen zien, maar tot nu toe is zij mijn nummer 1. Nu maar hopen dat ik geen tunnelvisie krijg ;)

Dat is pas saamhorigheid!

Ik was laatst op een middelbare school, en ik hoorde toch zoiets ongelofelijk aardigs!

Er waren twee meisjes, A en B, die liepen naar een docent toe, hun begeleider. A had in de les haar telefoon aan B gegeven. B bekeek een foto, toen werd de telefoon afgepakt.

Na dit aan de begeleider verteld te hebben, vroeg B of zij haar telefoon kon geven, zodat die A weer terugkwam. 

Hartstikke lief, want dit zou betekenen dat B haar telefoon voor een hele week klein was. 

Dat is pas vriendschap!

Loeien en achter de rest aanlopen

Het is nu ruim een week 2011. Het afgelopen jaar werd getypeerd als moeizaam, turbulent, vele politieke toestanden, gemiddeld weer, gemiddeld nieuws. Het jaar dat de VVD de grootste werd, en het CDA keihard de grond raakte. Het jaar van de mijnwerkers in Chili, van de vliegtuigramp in Tripoli. 

Met zo'n jaar achter de rug, wil je wel weer wat positiefs. De verzekeringen spelen daar op in. "Wij zijn jouw 2011. Het jaar waarin je  als bruidegom het Stadhuis uitloopt met aan je hand... nog een bruidegom." 

Het viel me op dat ik dit jaar niet werd doodgegooid met reclames op tv waarin werd verteld dat we moesten stoppen met roken. Nee, roken mogen we nog, zelfs weer in de kleine cafetaria's. Wel moeten we groener gaan leven, met een energielabel op onze huizen en onze auto's. We mogen biologische etenswaren kopen, we mogen biologische tassen kopen. 

Allemaal mooie vooruitzichten voor dit jaar. Zo mooi, het moet wel misgaan. Het kabinet gaat vallen, er komen plannen voor een kerncentrale en voor een CO2-opslag ergens in de grond, er komt een groot ongeluk, een overstroming. 

Dat moet wel, het kan niet het perfecte jaar worden, en wees daar maar blij om! Als dit mijn perfecte jaar zou worden, dan zijn de komende jaren dus niet perfect, dus minder. Nee, geef mij geen perfect jaar, doe maar redelijk goede jaren. 

Waarom worden er jaren eigenlijk met elkaar vergeleken? Dat is, volgens mijn oogpunt, niet mogelijk! De dingen die gebeurden waren gezellig, grappig, schokkend, hoe meet je dat? Wat het ene grappiger dan het ander? Volgens mij was het ene op een andere manier grappig dan de andere gebeurtenis.

Hoe dan ook: voor het eerst in mijn leven heb ik Goede Voornemens. Niet denken maar doen, doen wat de rest doet. Als een stel koeien met de rest meelopen.

Rozen zijn rood, violtjes zijn blauw, heel Internet weet dat ik van je hou!

Sociale netwerken: Blogspot, Youtube, Hyves, Twitter, Facebook, MySpace, Sugababes, GOOGLE, Netlog.. ben ik wat vergeten?

Bijna iedere Nederlander is wel lid van minstens zo'n sociaal netwerk. Niks mis mee: in dit digitale tijdperk moet je wel met je tijd meegaan. Daar ben ik het mee eens. Sommigen worden maar lid van alles, omdat overal wel wat vrienden zitten. Dat begrijp ik niet. Ik ken vrienden die Facebook hebben, maar waarom zou ik er dan ook aan moeten geloven? Er bestaat ook nog zoiets als de telefoon, of nog beter: ik pak mijn fiets en bel bij ze aan. Waarom ik dan Hyves heb? Omdat ik het leuk vind om met mensen in contact te blijven, die ik eigenlijk zelden spreek. Zo heb ik wat vrienden van de basisschool op Hyves. Dan blijf je toch een beetje op de hoogte. Tegenwoordig is er ook Twitter. Dan kan je melden dat je op de wc zit, of dat je aardappels schilt, of dat je op de bus wacht. Waarom willen mensen dat weten? Ik heb echt geen idee! Als tegenargument krijg ik dan te horen dat je ook andere berichtjes kan plaatsen. Het informatie-gehalte wordt er niet hoger op: op de webcam van de Top2000 lees ik dan dingen als: "Snow Patrol is een leuk nummer #Top2000". Nee, ik zie niet in waarom ik moet gaan Twitteren, ik discussieer wel mee via het gastenboek. ;)

Laat ik het even over Hyves hebben, daar kan ik tenminste over meepraten.

Als je verliefd bent, wil je dat weleens van de daken schreeuwen. Ik begrijp dat volkomen. Als je een vriend(in) hebt, wil je dat laten zien ook. Zelfs dat begrijp ik. Maar waarom zetten sommige setjes dan 100 zoenende foto's op Hyves? Snappen hun vrienden na 3 foto's niet dat ze verkering hebben? Van mij mag je best foto's plaatsen, maar houd het 'n beetje beschaafd en origineel. 

Ik ken ook mensen die 100 foto's van zichzelf, en dan alleen zichzelf, plaatsen. Nou zijn dat er bij mij een stuk of 20, ook niet al te weinig, maar op iedere foto wel een andere pose, andere plaats, en het belangrijkste: ander haar. Sommigen die zijn nauwelijks veranderd de afgelopen jaren, dus waarom zoveel foto's van hetzelfde genre? Weten hun vrienden na 3 foto's niet hoe diegene eruit ziet?

Ik wil gewoon even zeggen: doe wat je niet laten kan, maar houd 't wel binnen proporties.

Don't Ask, Don't Tell

Groot nieuws, groot nieuws!

Op 22 december 2010 ondertekende president Obama officieel de opheffing van het DADT-beleid.  

Het beleid hield in dat deze mensen dienst mochten nemen in het Amerikaanse leger, op voorwaarde dat ze hun seksuele geaardheid verborgen zouden houden voor hun mede-soldaten en officieren (“don’t tell”). Onder verborgen houden werd verstaan dat ze niet openlijk over hun geaardheid mochten spreken, of anders mochten laten blijken wat hun geaardheid was. Daar tegenover stond dat officieren geen onderzoek mochten laten doen naar, of iemand mochten ondervragen over, diens seksuele geaardheid, tenzij hier een legitieme reden toe was, zoals onaanvaardbaar gedrag (“don’t ask”). Mensen die er wel openlijk voor uitkwamen homoseksueel, lesbisch of biseksueel te zijn, mochten volgens dit beleid nog wel geweerd worden uit het leger. De achterliggende gedachte was dat hun aanwezigheid in het leger een groot risico met zich mee zou brengen voor de morele standaarden en discipline binnen het leger. Bron: Wikipedia

Al die jaren dat deze regel van kracht was, was ik er al op tegen! Voor een schriftelijk betoog, voor het vak Nederlands, had ik als onderwerp homoseksualiteit. Mijn stelling was: "Er moet nog meer positieve aandacht komen voor homo-emancipatie. Het percentage gemeenten dat rekening zegt te houden met de positie van homoseksuelen is gestegen van 6,2 naar 11,3 procent van alle Nederlandse gemeenten. Dit komt voort uit een onderzoek van MOVISIE. 11,3 procent vond (en ik vind het nog steeds) veel te weinig, vandaar de stelling. 

Ten eerste worden homoseksuele mannen en vrouwen nog steeds onprettig behandeld in hun werkomgeving vanwege hun seksuele voorkeur. Dat blijkt uit onderzoek van het Verwey-Jonker Instituut.

Ten tweede neemt de tolerantie ten opzichte van homoseksuelen af in de maatschappij. Dit meldt minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, Ronald Plasterk.

Ten derde is er een percentage homoseksuelen op de werkvloer bang voor openheid over hun geaardheid. Dit meldt Trouw in 2007. 70% van de homoseksuele mannen durft op het werk niet uit de kast te komen, 30% van de homoseksuelen durft geen gesprekken aan te gaan over hun privéleven en 20% zet bewust geen foto van zichzelf met partner op bureau. Durft een homoseksueel zijn geaardheid te uiten, dan is hij op de werkvloer 30% productiever. 

Ja, dat zijn eens feiten! Stuk voor stuk redenen om open te zijn over je geaardheid en misschien nog belangrijker: open te staan voor de geaardheid van anderen.

Rubik's Cube

Een typisch speeltje voor een Wiskundige is de Rubik's Cube. Ik heb 4 varianten:

- de 3x3x3, oftewel de standaard

- de 4x4x4

- de 2x2x2, dat ik bij mij een vastgeplakte 4x4x4

- de 3x3x3 met afgestompte hoeken in andere kleuren.

Deze neem ik om en om mee naar school. Gewoon: om in de tram/bus/trein/metro op te lossen, maar ook draai ik een kubusje in de les. Je kunt het asociaal of arrogant vinden, maar het is bij mij bijna een verplichting! Als ik een kubusje draai, ben ik geconcentreerd en nog belangrijker: ben ik rustig.

Ik stond dus laatst te wachten op de tram. Hij zou pas over een kwartiertje komen, dus ik pak mijn 4x4x4 erbij. Er komt een echtpaar erbij staan, af en toe kijkend naar mij. Ze praten tegen elkaar, knikken mijn kant op. Op een gegeven moment komt de vrouw mijn kant op.

"Ehm, pardon, vind je het erg als ik film hoe je die kubus oplost?"

Een beetje verbaasd zeg ik nee. Zo bijzonder vond ik het niet, maar men ziet schijnbaar niet elke dag een 4x4x4 in zo'n 6 minuten opgelost worden.

Ze pakt haar camera en gaat filmen. Ik begin van voor af aan: eerst het witte centrum, dan de gele, vervolgens de andere 4. Dan de kantblokjes, het witte vlak oplossen, de tweede laag, het gele kruis, het gele vlak. 

Af en toe stelt ze een vraag. Of ik bepaalde draaiingen uit mijn hoofd ken. Ik moet toegeven: het ziet er snel uit. 

Helaas: de tram kwam, en ik was nog niet helemaal klaar. Haar geheugenkaart was vol, dus nu heeft ze een filmpje van een net-niet opgeloste kubus.

Misschien moet ik het maar op YouTube zetten! (;

Prijzen vanaf...

Ik heb iets met reclames. beter gezegd: ik heb iets tegen reclames.

Zo zat ik van de week in de tram, met daarin een advertentie voor Feijenoord. Er kwam een wedstrijd aan, een thuiswedstrijd om precies te zijn, met groot op het blad: "Prijzen vanaf 23,50".

Apart, dacht ik. Als je dus 23,50 geeft, maak je kans op een prijs! (=

Ja, ik snap wat ze bedoelen: Kaartjes voor de wedstrijd zijn verkrijgbaar vanaf 23,50. Maar ja, dat staat er niet...

Nog een andere, een leukere, al zeg ik het zelf.

Zo vaak heb ik deze reclame nog niet op tv gezien, dus de beschrijving zal niet helemaal kloppen.

Je ziet een koffiezetapparaat, eentje voor Senseo om precies te zijn. Dan zegt een zwoele vrouwenstem: "Douwe Egberts, de lekkerste koffie voor je Senseo-apparaat."

Ik, zo letterlijk als ik ben, denk dan: Nou, dat is leuk zeg, mijn Senseo-apparaat heeft voorkeur voor een koffiemerk! Het is best wel zielig voor ieder apparaat dat een ander merk krijgt, het is dan niet de lekkerste koffie om aan de apparaat te geven.

Ik weet het: ik heb geen Senseo-apparaat, maar daar gaat het even niet om.

Denken de bedenkers van reclames niet na over onbedoelde woordgrappen, aparte zinsconstructies en andere gekkigheid, die ik wel zie?

Nee, je zou maar zo'n mierenneuker als docente Wiskunde hebben!