Aftellen: Is er meer homohaat?

Vrijdagochtend, ik loop de trap af om te ontbijten. Op de bank ligt de krant van mijn broer. Ik smeer wat boterhammen met pindakaas, schenk melk in en neem plaats. Op de voorkant een gouden kalf (met uiers!): vanavond worden De Gouden Kalveren uitgereikt. Onder aan de pagina staan korte nieuwsblokjes, verder in de krant kun je het hele artikel lezen.
Mijn oog valt op de kop "Neemt haat tegen homo toe?" Mijn nieuwsgierigheid is gewekt en lees het artikel.

Hoe erg is de homohaat in Nederland?

Meer media-aandacht en aangiftes betekent niet: meer intolerantie

Na incidenten in grote steden werd vandaag bekend dat een homostel in Ulft, de Achterhoek, weggepest is door treiterende kinderen uit de omgeving. Homo’s zouden ‘massaal geterroriseerd’ worden, schreef de Telegraaf eerder deze week. Een homostel uit Den Haag deed zijn verhaal in de krant: het stel zou weggepest zijn door buurtkinderen en de gemeente zou ,,drie keer niets”, gedaan hebben om het stel te helpen. De gemeente ontkende, maar de PVV eiste desondanks het aftreden van de burgemeester. Binnenkort staat er een spoeddebat in de Tweede Kamer op het programma.Dit was al het zoveelste incident in korte tijd over homogerelateerd geweld dat de kranten haalt. Is het een mediahype, of is er echt sprake van meer agressie tegen homoseksuelen? En: hoe homotolerant zijn we nog?

Is het onveilig voor homo’s? 
Wie de incidenten van de laatste maanden bij elkaar optelt, zou denken van wel. De Amsterdamse politie meldt in juni dat er in 2010 487 homogerelateerde incidenten zijn gemeld: 30 procent meer dan een jaar eerder. In augustus schrijft het AD over een homostel in Amstelveen dat na ‘jarenlange’ pesterijen besluit te verhuizen. De kranten staan al maanden vol van kritiek op de ‘slappe’ Utrechtse burgemeester Aleid Wolfsen, die niet hard genoeg optreedt na meldingen van een gepest homostel in Leidsche Rijn. En deze week is het opnieuw raak. De Telegraaf schrijft over een homostel dat zou zijn weggepest door schoolkinderen in Den Haag. De PVV eist het aftreden van burgemeester Jozias van Aartsen en vraagt een spoeddebat aan.
Wat is er aan de hand?
Homo’s die worden bespuugd of uitgescholden op straat. Tweederde van de naar schatting één miljoen Nederlandse lesbiennes, homo’s, biseksuelen en transseksuelen maakt het een keer mee in zijn of haar leven. Maar of het ook erger wordt? Moeilijk te zeggen, volgens deskundigen. De toegenomen aandacht in politiek en media (zie grafiek), kan ook een vertekend beeld geven: hoe meer aandacht, hoe vaker het lijkt voor te komen.

Maar zijn er meer aangiftes? 

Ja. Maar dat hoeft nog niet te betekenen dat er ook meer geweld is tegen homoseksuelen. De Amsterdamse politie verklaart de toename vooral door een toegenomen aangiftebereidheid. Homo’s doen hun mond sneller open, gesteund door meer aandacht van de overheid. De Amsterdamse politie heeft een speciaal politieteam (Roze in Blauw), dat zich richt op geweld tegen homoseksuelen. En Utrecht heeft een Gay Alert, waar slachtoffers zich kunnen melden.
Ook de Gay Krant heeft na het incident in Den Haag een meldpunt geopend. Ongeveer zestig meldingen (pesten@gk.nl) kwamen er tot gisteren binnen, waarvan een groot deel „zo ernstig dat je ervan schrikt”, aldus hoofdredacteur Henk Krol.
Veel van de meldingen zijn van slachtoffers die de weg naar de politie niet weten te vinden. Opvallend: er kwamen bijna geen meldingen uit Amsterdam, waar homogerelateerd geweld speciaal door de politie wordt geregistreerd en de strafmaat onlangs is verzwaard.
 
En de daders, wie zijn dat?
‘Weer homostel weggepest door allochtone jeugd, nu in Den Haag. Onaanvaardbaar’, twitterde PVV-leider Geert Wilders toen hij hoorde van het weggepeste stel in Den Haag. Feit is dat het merendeel van het anti-homogeweld wordt gepleegd door autochtonen. Dat blijkt uit onderzoek van socioloog Laurens Buijs van de UvA onder daders van anti-homogeweld in Amsterdam.
Nederlands-Marokkaanse jongeren zijn wel oververtegenwoordigd: ze plegen 36 procent van de geweldsdelicten, terwijl 16 procent van de Amsterdamse jongeren een Marokkaanse achtergrond heeft. Vaak gaat het om jarenlange conflicten tussen buurtbewoners en is geaardheid niet de enige reden. Buijs: „Een auto, die verkeerd geparkeerd staat. Een heg, die niet goed geknipt is.”
De daders staan ook niet per se heel negatief ten opzichte van homoseksualiteit. Onder daders heerst ‘voorwaardelijke acceptatie’ met een sterke nadruk op ‘mannelijkheid’. Een homo? Prima, zolang hij zich maar als een ‘echte man’ gedraagt. Onder allochtone jongeren speelt de macho en straatcultuur meer dan onder autochtonen. Ook zijn ze relatief lager opgeleid.
Dat verklaart ook dat we veel minder daders zien onder de groep die het negatiefst over homo’s denkt: kerkgangers. Uit een studie naar de acceptatie van homoseksuelen in Nederland van het SCP blijkt dat de helft van de mensen die minstens één keer per week naar de kerk gaat homoseksualiteit afwijst.
Daders zijn meestal mannen, die vaak met hun eigen seksualiteit worstelen. Uit een Amerikaanse studie bleek dat homofobe mannen het meest opgewonden raakten van porno met twee mannen.

Zijn we soms minder tolerant geworden?
Integendeel. De acceptatie van homoseksuelen in Nederland neemt juist toe. Dat bleek onlangs nog uit een onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) in een studie naar de acceptatie van homoseksuelen in Nederland. Hoofdredacteur Henk Krol van de Gay Krant zegt ondanks zijn zestig brandbrieven: „We zijn nog altijd het meest tolerante liberale land ter wereld op het gebied van homo-emancipatie.”
Negen op de tien Nederlanders heeft geen moeite met homoseksualiteit. Allochtonen hebben er meer moeite mee. Zo staat ongeveer 30 procent van de Turkse-Nederlanders en 25 procent van de Marokkaanse-Nederlanders negatief ten opzichte van homoseksualiteit.
Uit het onderzoek komt Nederland naar voren als het meest homovriendelijke land van Europa: zo voelen Nederlanders zich het minst ongemakkelijk bij een homoseksuele regeringsleider of buren, vinden ze het vaakst (70 procent) een seksuele relatie tussen twee personen van hetzelfde geslacht niet verkeerd en zijn ze het vaakst van alle Europeanen voor het homohuwelijk (ruim 80 procent). Vergeleken met eerdere onderzoeken blijken Nederlanders steeds toleranter. Ook keuren steeds minder Nederlanders gelijke rechten voor homoseksuelen af. En uit nieuw onderzoek blijkt dat Nederlandse moslims het positiefst denken over homoseksualiteit van alle moslims in Europa.
Wat wel een groot probleem blijft: het afkeuren van zogenoemde ‘zichtbare homoseksualiteit’. Bijna 40 procent van de Nederlanders vindt het nog altijd aanstootgevend als twee mannen zoenen. Maar ook dat wordt minder: vier jaar geleden was dat nog de helft.

Bron. 

"Massaal geterroriseerd", beweert de Telegraaf. Wat moet ik me hierbij voorstellen? Dat elke homoseksueel elke dag eieren naar het hoofd gegooid krijgt? Dat lijkt me wel erg sterk. "Massaal", ik zal mijn woordenboek er bij pakken. "zwaar gezamenlijk" zegt www.woorden-boek.nl. Dat klinkt indrukwekkend! Homo's worden dus zwaar gezamenlijk geterroriseerd. Ook maar "terroriseren" opzoeken: "stelselmatig schrik inboezemen door gewelddaden; door schrikaanjaging en geweld beheersen". Ik maak hieruit op dat, volgens de Telegraaf, Homo's zwaar gezamenlijk stelselmatig schrik ingeboezemd krijgen." Nou, dat klinkt wel algemeen. Als je rustig op een bankje zit, en er gaat opeens een auto-alarm af, dan schrik je ook. Stel dat elke dag een alarm afgaat, dan is dat ook stelselmatig. Nou ja, ik nam de Telegraaf al niet al te serieus.
Geert Wilders twitterde: "Weer homostel weggepest door allochtone jeugd, nu in Den Haag. Onaanvaardbaar." Maar wat stelt het onderzoek door socioloog Laurens Buijs: "het merendeel van het antihomogeweld wordt gepleegd door autochtonen." Toch een beetje spijtig, meneer Wilders, wel de feiten kennen alsjeblieft. Ik wil nu niet beweren dat allochtonen zeer homovriendelijk zijn, maar mijn persoonlijke ervaringen zijn niet negatief. Ook niet over autochtonen, overigens.
Wat blijkt uit het artikel: "De acceptatie van homoseksuelen in Nederland neemt juist toe." Nou, dat vind ik mooi! Ik heb het gevoel dat het allemaal groter lijkt dan het is. Er waren altijd al geweldsdelicten tegen homo's, nu wordt er alleen meer aangifte gedaan en komt het meer in het nieuws. De PVV, niet echt een favoriet bij mij, probeert daar dan van te profiteren en zeggen dat het komt door de allochtonen. Gelukkig kon meneer Wilders zich deze keer wel fatsoenlijk uiten.

Aftellen: Een homoseksuele leerkracht (2)

Klacht homoseksuele leraar bij CGB
Een homoseksuele basisschoolleraar heeft een klacht ingediend bij de Commissie Gelijke Behandeling (CGB) om te voorkomen dat hij om zijn geaardheid wordt ontslagen. De gereformeerde school in Oegstgeest waar de man werkt, heeft hem geschorst en dreigt met ontslag.
Volgens homobelangenorganisatie COC is de seksuele voorkeur van de leraar de enige reden voor zijn schorsing.
De leraar hoopt door het aanvechten van zijn zaak ook de situatie voor andere homoseksuele docenten op confessionele scholen te verbeteren. Het is de eerste keer dat een homoseksuele leraar in het openbaar zijn ontslag aanvecht.

De school wil niet inhoudelijk op de zaak reageren.

Bron. 

Dit vind ik echt heftig nieuws! Deze leraar voelde zich blijkbaar wel op z'n gemak op deze basisschool, anders kom je niet uit de kast. Het was een gereformeerde school en hebben het dus niet zo op homoseksuelen, maar blijkbaar voelde hij zich er zo veilig en vertrouwd, dat hij er toch voor uitkomt dat hij op mannen valt. Tenminste, ik neem aan dat hij er zelf voor uitkwam, want hoe moet de school het anders weten? Sociale websites doorzocht, zijn agenda doorgebladerd, naar zijn huis achtervolgd, de telefoon afgeluisterd? Hoe dan ook, hij is homo en de schoolleiding weet het. Dat is dan schijnbaar een reden om iemand te schorsen en zelfs te ontslaan. 

Groot gelijk dat deze leraar een klacht heeft ingediend. Dit verdient aandacht, want het is toch te gek voor woorden dat je in Nederland om je seksualiteit ontslagen kunt worden!

Aftellen: transseksuelen.

Nog 13 dagen. Nog 13 dagen en dan is het 11 oktober. 11 oktober, internationale coming-out day. Vandaag zit ik precies op de helft. 13 blogs geschreven, nog 13 te gaan. Nog 13 dagen, en dan ga ik over andere onderwerpen schrijven, doen alsof ik veelzijdig ben ("maar Miek., je bent al veelzijdig!" "Dankjewel, lief stemmetje in mijn hoofd"). Ik ga dan, denk ik, lijstjes maken. Vijf dingen die ik leuk/stom/grappig vind. Ja, dat ga ik doen! En een blog met "foto van de week", om een beetje cultureel te worden. Ja, ik wil laten zien wat de wereld te bieden heeft.

Maar eerst nog de rubriek "Aftellen", met vandaag het onderwerp transseksuelen. Maandag was er een documentaire op TLC (ken je de zender? Echt leuk hoor, met vrouwvriendelijke reclames en leuke programma's, onderdeel van Discovery, net als Animal Planet). Die documentaire, "Becoming Chaz", ging over Chestity Bono, over hoe zij worstelde met haar uiterlijk en dat ze een man wilde zijn. Ze was lesbisch en vond het absoluut niet fijn om rond haar borsten te worden aangeraakt. Doen alsof die niet bestonden, alsof het plat was. Ze slikte hormonen en liet haar borsten weghalen: zij werd een hij.

Een operatie omdat je jezelf niet mooi vindt. Bijna iedereen heeft er weleens over nagedacht. Vetrolletje hier, rimpeltje daar. Je kunt crèmes kopen die het tegengaan (schijnbaar), je onderneemt plastische chirurgie of je laat het maar. 

Sommige operaties kan ik me prima voorstellen. Een borstverkleining, bijvoorbeeld, omdat je door het formaat last van je rug hebt. Of een vorm van huidtransplantatie, omdat je brandwonden hebt. In sommige gevallen ook vet weghalen, als het levensgevaarlijk wordt. "Tja, dan had diegene eerder moeten beginnen met gezonder eten en wat meer bewegen." Maar zo simpel is het niet altijd, andere factoren spelen ook een rol.

Andere operaties begrijp ik dan weer minder. Een borstvergroting, omdat ze cup C te klein vinden. Of een behandeling met botox, omdat ze op hun 50e kraaienpootjes krijgen. Een neuscorrectie, omdat hij niet op die van weet-ik-veel-welke-ster lijkt. Wees dan gewoon tevreden met wat je hebt!

Anders zit het bij transseksuelen, als je het mij vraagt. Het is een ingrijpende operatie, zowel voor de conditie als voor het uiterlijk van je lichaam, je geest en voor familie en vrienden. Dit is wel iets anders dan je billen niet mooi genoeg vinden: je vindt het verschrikkelijk om in dit lichaam te zitten!

Het lijkt mij heel zwaar om in het 'verkeerde' lichaam te zitten. Je voelt je een man, maar zit in een vrouwenlichaam. Iedereen reageert ook op je als een vrouw. In de puberteit krijg je borsten, terwijl je die absoluut niet wilt. Je voelt je zo ongelukkig, dat je grijpt naar de drugs of alcohol en dat je serieus overweegt om zelfmoord te plegen. Hoe ongelukkig ben je dan wel niet, dat je besluit om een geslachtsverandering onder te gaan? Dat je echt geen andere uitweg ziet. Ik vind je dan moedig, aangezien je nog de wil hebt om te leven, zelfmoord zou minder pijnlijk zijn en dat proces duurt korter. Hoe moedig ben je dan wel niet om tegen vrienden en familie te zeggen dat je niet lekker in je vel zit, letterlijk, en dat je een man wilt worden. 

Een mooie documentaire, ik kan niks anders zeggen. 

Aftellen: In de gevangenis

Ik vond een opmerkelijk krantenartikel over een moordenaar en een verkrachter die in de gevangenis willen samenwonen. Ze hebben elkaar daar ontmoet en zijn daar ook getrouwd. Nou ja, lees het zelf maar:

Drievoudig moordenaar (51) en verkrachter (26) willen gaan samenwonen in cel© belga

Heel vreemd verzoek van twee gevangenen in Leuven-Centraal. Drievoudig moordenaar en travestiet Rik Debrabandere (51) en zijn echtgenoot, verkrachter Mike Vandamme (26), willen gaan samenwonen in een cel. Een jaar na de omstreden trouwpartij van het homopaar in de gevangenis willen ze nu 's nachts samen in een cel slapen. Bij hun officieel verzoek stak een medisch attest dat Debrabandere best niet alleen slaapt. De directie heeft nog geen beslissing genomen. Dat meldt de krant Het Laatste Nieuws.
Debrandere is geen doetje. Hij kreeg in 2001 levenslang voor drie krankzinnige moorden, gepleegd in drie landen en op drie maanden tijd. Zijn 25 jaar jongere man Mike Vandamme is veroordeeld voor verkrachting. Toen ze vorig jaar trouwden, had koele killer Rik Debrandere zich zelfs als zijn vrouwelijke alter ego Erika verkleed. Hun huwelijk werd toen geconsumeerd in de bezoekersruimte.

Attest
Sinds kort zitten ze in aanpalende cellen. Ze mogen tot kwart voor acht 's avonds samen in een cel zitten. Nu wil het homokoppel nog verder gaan. Ze willen ook in hetzelfde bed slapen en daarvoor hebben ze een officieel verzoek bij de directie ingediend. Helemaal te gek om los te lopen is het doktersattest dat bij dat verzoek steekt. Dat stelt dat de medische toestand van Debrabandere van die aard is dat best iemand bij hem in de cel verblijft. Het liefst van al zijn Mike natuurlijk.
Bron.

Een apart verhaal, als je het mij vraagt. Het lijkt mij ook raar om mee te maken. Je bent een travestiet en een moordenaar, je wordt tot levenslang veroordeeld en daar zit je dan: in de gevangenis. Ergens zit er dan iets mis in je hoofd, want je pleegt niet zomaar drie moorden. Dan vind je iemand waar jij wel interesse in hebt, en het is wederzijds. Dat lijkt me al lastig, want 1) het is een mannengevangenis, maar het meerdendeel op vrouwen valt, 2) je kunt je liefde niet zomaar uiten, want het is nog steeds een gevangenis, voor je het weet ben je het mikpunt van pesterijen.
Maar ja, ze hebben hun liefde geuit en zijn getrouwd, nu willen ze nog samenwonen. Mocht het verzoek worden goedgekeurd, ben ik benieuwd of er meer hetero- en homoparen gaan samenwonen.

Aftellen: Lesbische moeders

Volgens het CBS woonden in 2009 in Nederland ongeveer 25.000 vrouwelijke en 31.000 mannelijke koppels samen. Bij 20% (5000) van de vrouwenparen wonen kinderen en bij 3% (930) van de mannenparen. Niet bekend is hoeveel kinderen tijdens de homoseksuele relatie geboren zijn of in een eerdere heteroseksuele relatie. 

Hoewel de kinderen opgroeien in een samenleving met een grote acceptatie van homoseksualiteit, heeft een substantieel deel van de Nederlandse bevolking bedenkingen bij homoseksuele ouders. Wat betekent dat voor die ouders en voor hun kinderen?

Over de lesbische moeders en hun kinderen begint zich dankzij het langlopende onderzoek van de Universiteit van Amsterdam wel iets af te tekenen. Tot nu toe blijken kinderen met twee moeders in hun sociaal-emotionele ontwikkeling niet te verschillen van kinderen die opgroeien in een traditioneel gezin met een vader en een moeder.

Lesbische moeders en hun kinderen krijgen veel onaangename reacties van de omgeving. Ruim twee derde van de moeders zegt nieuwsgierige vragen te krijgen, die kennelijk niet als zuiver neutrale belangstelling overkomen. Ook roddelen komt volgens de moeders veel voor (drie op de tien moeders noemen dat). De kinderen bleken soortgelijke ervaringen te hebben. Ze zijn vaak het mikpunt van grapjes (61%), krijgen veel nieuwsgierige vragen (57%) of negatieve opmerkingen over de seksuele voorkeur van hun moeders (45%) en staan bloot aan geroddel (31%). Over het algemeen was er geen verschil tussen de jongens en de meisjes, behalve dat meisjes vaker zeggen dat er over hen geroddeld wordt.

Bron.

Nieuwsgierige vragen, die kennelijk niet als zuiver neutrale belangstelling overkomen. Wat moet ik me hier precies bij voorstellen? Misschien over de donor, dat daar over doorgevraagd wordt. Wie is hij, ken je hem, wat zijn zijn eigenschappen, hoe ziet hij eruit, is het in het ziekenhuis of zo gebeurd, hoe voelt je partner zich eronder.. Als iemand dit aan mij zou vragen, mocht de tijd er rijp voor zijn, dan zou ik het nog steeds als belangstelling zien. Nou ja, het ligt er wel aan wie het vraagt, een goede vriend zal het vragen uit belangstelling, een onbekendere zou eerder stof voor roddelen willen. 

Mij lijkt het eigenlijk ook lastig om erover te praten. Het moment dat je tegen je ouders vertelt dat jullie in verwachting zijn, hoe reageren de ouders? Leuk om een kleinkind te krijgen, maar mij lijkt het ook vele vragen oproepen. Hoe zullen anderen, die jou minder goed kennen, reageren? "He, je bent toch lesbisch, hoe kan dit dan?"
Ja, dan kan ik me goed voorstellen dat er vragen verschijnen.

Aftellen: Groen is Gras

groen is gras
groen is gras
onder mijne voeten
‘k heb verloren beste vriend
Ik zal hem zoeken moeten
hee daar plaatsgemaakt
voor de jonge dame
en de koekoek op het dak
zingt zijn lied op zijn gemak
o mijn lieve Augustijn
deze dame zal het zijn

Een leuk vrolijk kinderliedje, maar wat betekent het eigenlijk? Is het wel een vrolijk kinderliedje? Het werd gisteren in het kort verteld bij Echt Waar?!, maar ik wilde er meer over weten.  Een zoektocht op internet volgde, maar niet geheel met het gewenste resultaat. 

Groen is gras, groen is gras, onder mijne voeten
Iemand loopt blijkbaar met gebogen hoofd en in gedachten verzonken. Staart naar de grond en ziet niet de wereld om zich heen. Een vrolijk iemand kijkt voor zich uit. Iemand die treurt, kijkt naar de grond onder zijn voeten.

'k ben verloren beste vriend, 'k zal hem zoeken moeten
De ik-figuur is een goede vriend verloren. Het kan zijn dat die vriend dood is, maar dat is niet duidelijk. Normaal gesproken ga je niet op zoek naar iemand die dood is. Of je moet nog in een soort van ontkenningsfase verkeren.

Hee daar, plaats gemaakt voor een jongedame! Dit lijkt wel naar een begrafenis te verwijzen. Bij een begrafenis wordt er van voorbijgangers verwacht dat ze plaats maken voor de treurenden, en de treurenden voorrang geven.Dus waarschijnlijk is de ik-figuur een jonge vrouw van wie haar vriend is overleden.

En de koekoek op het dak, zingt zijn lied op zijn gemak
Als je treurig bent, komt het extra hard aan om te merken dat het leven om je heen gewoon doorgaat. Zingende vogels worden in gedichten vaak gebruikt om het verdriet van de ik-figuur te onderstrepen, en aan te geven hoe weinig begripvol de wereld om je heen is.

Oh, mijn lieve Augustijn“De ik-figuur treurt om Augustijn,” lees ik op het internet. Teleurgesteld blijf ik naar het scherm staren. Is dat alles?  Dat kan ik zelf ook nog wel verzinnen! Maar wie is die Augustijn dan? De pottenbakker uit Bergen op Zoom? De Nederlandse theoloog? Ik zal het waarschijnlijk nooit weten.

Deze dame zal het zijn
En ook voor deze zin is geen verklaring te vinden. Misschien bedoelt de schrijver eigenlijk: “Ja, hoor dat heb ik weer. Het zal deze dame eens een keer niét zijn, die pech heeft. Nou is natuurlijk net uitgerekend mijn vriend weer dood.”

Bron. 

Ja, een begrafenis, dat werd ook gezegd op de televisie, maar waar is het stukje van de homoseksueel dan? Verder speuren op internet dan maar. Na een tijdje vond ik het volgende:

Omdat het van oorsprong geen kinderliedjes zijn maar vaak gezongen journalistiek. Vroeger waren er geen kranten en zong men het nieuws. Als traditionals hebben ze dankzij kinderen kunnen overleven.
Van dat groen is gras heb ik een analyse gelezen. Het gaat over een man, homo, die zijn vriend is verloren. Die vriend ligt onder de groene zoden. Aan een (gedwongen) huwelijk met een jonge dame ontkomt hij niet.

Bron.

Nou, hier zal ik het mee moeten doen, want verder kom ik niet.

Een homoseksueel is zijn vriend verloren (begraven) en wordt nu gedwongen tot een huwelijk met een dame. Wat een betekenis! =D

Aftellen: seksuele voorlichting

Op de middelbare school, de basisschool en soms zelfs de peuterspeelzaal: overal wordt seksuele voorlichting gegeven. Over wat seks precies is, dat het fijn moet zijn en geen verplichting, welke ziektes er zijn en hoe deze  te voorkomen. Ook lichtere zaken komen aan bod, over wat de puberteit inhoudt en wat liefde is.

Zo af en toe, als je op een ruimdenkende school zit, kan het ook nog gaan over homoseksualiteit. Over het algemeen gaat het dan over wat homoseksualiteit inhoudt en dat het normaal is. Maar gebruik over condooms, een beflapje, glijmiddel, daten, ontmoetingsplaatsen of ziektes die vaker bij homo's voorkomen (denk aan Aids) wordt nauwelijks gesproken.

Wat vind ik daar nou van? Ergens vind ik de uitleg, de voorlichting, niet volledig. Aan de andere kant: als 10% van de klas slechts homo is, twee kinderen per klas dus, is het ook wel aan de overbodige kant om het uitgebreid te hebben over voorlichting voor homoseksuelen, als de meerderheid er niks aan heeft.

Het belangrijkste vind ik dat er gewoon aandacht aan seksualiteit wordt besteed. Over liefde, seks, loverboys, ziektes en voorbehoedsmiddelen, voor wie dan ook.

Aftellen: positieve discriminatie

Discrimineren: een voorkeursbehandeling, verschillend behandelen, het maken van onderscheid, in de meest neutrale zin. Vaker hoor je iets als "het ongelijk behandelen en achterstellen van mensen op basis van afkomst, sekse, huidskleur, etc." Dit klinkt dan weer erg negatief.

Er is ook positieve discriminatie, zelfs als het gaat om homoseksualiteit. Ik las laatst het volgende artikel:
 
Gezocht: een homo
• Bedrijf zoekt letterlijk naar homoseksueel in personeelsadvertentie • Homobelangenorganisaties zijn “niet gelukkig”

Gezocht: een homo. Die heeft alle eigenschappen die nodig zijn voor een baan als commerciëel officemanager bij adviesbureau ResetManagement, vindt zakelijk leider Nono Schrader en dus adverteert ze er openlijk mee. Het COC en de Commissie Gelijke Behandeling zijn er echter “niet gelukkig” mee.

Maar Schrader is vastbesloten: voor de invulling van de vacature officemanager geeft ze de voorkeur aan een homoseksueel, omdat ze er in het verleden goede ervaringen mee heeft gehad. “De meeste homo’s ken ik als zeer consciëntieus, gedreven, zelfwerkzaam, hulpvaardig en toch met voldoende testosteron om op een hoogst aangename manier assertief te zijn en aan te geven wat wanneer wel en niet haalbaar is. Die combinatie maakt iemand tot een medewerker waar je van op aan kunt.” Bovendien streeft het bedrijf naar diversiteit op de werkvloer. Schrader: “Wij vinden: hoe diverser de club, hoe vernieuwender de ideeën.”

Vera Bergkamp, voorzitter van homobelangenorganisatie COC, is blij dat bedrijven de toegevoegde waarde zien van diversiteit op de werkvloer. “Toch zijn we geen voorstander van het opnemen van seksuele voorkeur in een personeelsadvertentie, omdat gekwalificeerde hetero’s daardoor bij voorbaat worden uitgesloten.” Marcel Scholten, woordvoerder van de Commissie Gelijke Behandeling, sluit zich daarbij aan. “Het gaat om een uitzondering op gelijke behandeling, daar mag je niet lichtzinnig over doen. Het is dus niet toegestaan om voorkeursbeleid te voeren voor bijvoorbeeld mannen, homoseksuelen of moslims.”

ResetManagement weet natuurlijk wel dat iedereen dezelfde kans op een baan moet hebben. “Op zich is het begrijpelijk en terecht dat er bij een vacature geen voorkeur mag worden uitgesproken. Maar over het algemeen hebben we die toch en dan kun je de ander en jezelf een hoop tijd en gedoe besparen door het gewoon aan te geven. Bij gelijke geschiktheid geven wij de voorkeur aan een homo”, zegt Schrader vastbesloten.

Het COC geeft echter voorkeur aan andere manieren om een bedrijf aantrekkelijk te maken voor lesbische vrouwen, homomannen, bi’s en transgenders. “Je kunt bijvoorbeeld een netwerk van ‘roze’ medewerkers starten en er voor zorgen dat iedereen zich veilig voelt om zichzelf te zijn. Want nog altijd is één op de drie werknemers op het werk niet uit de kast”, benadrukt Bergkamp.

Dit is dan weer het uiterste. Ik vind het ook een beetje beledigend: alsof homo's allemaal dezelfde eigenschappen hebben, alsof ze als poppen van de fabrieksband komen rollen. Het geeft me het gevoel alsof er maar een soort homo is, tegenover een grote verscheidenheid aan hetero's. 
Ik zou het bovendien niet prettig vinden als ik wist dat ik was aangenomen, omdat ik een vriendin heb.  Een aparte voorkeursbehandeling.

Bron. : metro.nl

Aftellen: van mijn meiske

Hier volgt een blog die mijn allerliefste meiske heeft geschreven. Met haar toestemming plaats ik deze, omdat ik het gewoon een hartstikke lieve en mooie blog vind!

Love's such an old-fashioned word

Met haar is alles leuk. Of we het weekend nou hebben volgepland of heerlijk een pyjama-hang-dag inlassen, als ze bij me is voel ik me gelukkig. Of we nou naar de dierentuin gaan, een film kijken of gewoon samen niks-doen. Lekker tegen elkaar aan kruipen op de bank en er simpelweg van genieten dat ze bij me is.
Zelfs mijn onderbewustzijn houdt van haar. In mijn slaap geef ik haar soms een kusje. En als ze mij een kusje geeft terwijl ik in dromenland ben, schijn ik heel lief te lachen. Ik mis haar als ze 's nachts naar haar matrasje op de grond verhuist, omdat mijn éénpersoonsbed eigenlijk te klein is om samen een hele nacht in te liggen. Dan pak ik mijn cuddlebug en ga ik daarmee knuffelen. Zo jammer dat ik het zelf niet kan zien!
Als m'n meisje dat dan 's ochtends aan me vertelt, begint ze helemaal te stralen. En iedereen moet van haar ook weten dat ik dit soort schattige dingen in mijn slaap doe. Op een verjaardag vertelt ze het aan alle gasten, met een grijns van oor tot oor. Dan glimlach ik alleen maar. En ik geniet in stilte van haar blije, stralende aanwezigheid. En van haar liefde voor mij.
Liefde is iets raars. Maar ik koester ieder moment dat ik ervan mag ervaren.

Bron: Deletereset.blogspot.com

Troonrede voor Dummies

• Het gaat slecht maar daar merken we eigenlijk maar weinig van. 't Zou toch wel fout kunnen gaan, dus moeten we wel iets doen.
  
• Wij doen het wel goed maar dat buitenland is niet helemaal betrouwbaar, dus daar moeten we wel een beetje rekening mee houden.
  
• We moeten meer samenhangen.
  
• Er zijn landen in Europa die er een zootje van maken. Daarom moeten we het goede voorbeeld geven.
  
• Wij schaffen een hoop dingen af zodat jullie zelf 's een keer dingen kunnen gaan verzinnen.
  
• Jullie moeten 's wat meer samenhangen. Of had ik dat al gezegd?
  
• Iedereen heeft last van de bezuiningen. Dat is prima, behalve dan voor mensen die geen keus hebben, misschien.
  
• Als het kan verschuiven we de problemen naar lagere overheden. Misschien kunnen die dan de problemen verschuiven naar anderen.
  
• Eigenlijk zouden we 't liefst die hele overheid wel willen afschaffen. Dat zou een hoop opleveren, maar dat gaat te ver.
  
• Die banken maken er een zooitje van dus die moeten maar 's wat mee gaan betalen aan de overheid.
  
• Onderwijs en blijven leren is heel belangrijk. Dus doe 's wat beter je best.
  
• We willen meer politie en we gaan meer boeven vangen.
  
• Jullie worden steeds maar ouder. Dat wordt te duur, dus werk nog maar even wat langer door en eet gewoon 's wat minder.
  
• Mensen die zich niet aan de regels houden gaan we harder aanpakken.
  
• Verder gaat het allemaal best wel lekker. Wij zijn best wel optimistisch, ergens. Nu de rest nog.
  
• We wensen iedereen veel wijsheid toe. Je zult het nodig hebben.

Bron: Wiswijzer +