Welkom!


Welkom op mijn blogsite. Ik ben Miek en wil weten wat u van mijn blogs vindt. Dat kunt u doen door op een of meerdere labels te klikken ("Leuk", "Dit is Miek." of "(Freaking) mooi geschreven").

Heeft u een vraag, wilt u reageren, heeft u een mening of is er iets anders dat u per se kwijt wilt? Dat kan door bij een van mijn berichten een reactie te plaatsen. Ik zal zo snel mogelijk reageren.

Ik hoop dat u mijn berichten met veel plezier leest en dat u vaker terugkomt.

vrijdag 6 april 2012

Doe dit maar eens na!

Zelf ben ik niet iemand die programma's als So You Think You Can Dance kijkt, daar deze dans vind ik zo geweldig! Een moderne dans, waarbij de attributen het verhaal extra kracht geven. 
Wat deze dans eigenlijk gaver maakt, is de "cover" ervan. Toen een van de dansers zich blesseerde, nam een celebrity zijn rol over. Ik zeg: Enjoy!





woensdag 4 april 2012

Bohemian Rhapsody

Muziek. De een vindt een bepaald nummer verschrikkelijk, terwijl de ander het juist geweldig vindt! Maar er zijn een paar nummers die niemand slecht kan vinden. Daarom worden ze veelvoudig gecoverd.
Hier een voorbeeld van zo'n goed nummer, inclusief prachtige (en soms vreemde..) covers!





maandag 2 april 2012

"Gisteren was je een zeilboot"

Ik las vanochtend, toen ik in de spits in de tram zat, de Metro, en daar stond een artikeltje in over de striptekenaar van Argus. Het eerste stripje maakte mij aan het lachen op zo'n manier, dat ik het nog steeds geinig vind!

Met Argus keert striptekenaar René Leisink terug in de krant waarin hij in ooit al een wekelijkse strip verzorgde. In september is het tien jaar geleden dat Leisink startte met de satirische dagcartoon Argus, waarin hij de draak steekt met het nieuws van de dag. “Ik begon heel primitief”, blinkt hij terug. “Mijn cartoons werden opgehangen op het prikbord op de school van mijn vader. Dat was mijn eerste publicatie. Een halfjaar later maakte ik een website voor Argus, en weer een jaar later stond ik in de zondagseditie van de regionale krant Tubantia.”

Wel, René Leisink, je hebt er een lezer bij! :-D

zaterdag 31 maart 2012

Verjaardag homohuwelijk

Slovenen verwerpen gelijke rechten homo's

Slovenen hebben zondag in een referendum gestemd tegen een plan om homostellen dezelfde rechten te geven als getrouwde hetero's. Dat blijkt na het tellen van 80 procent van de uitgebrachte stemmen, aldus de kiescommissie.
Van de kiezers stemden 56,7 procent tegen, terwijl 43,2 procent voor de regeling was.
Het voorstel was dat homoseksuele en lesbische paren hun partnerschap mochten registreren. Ze zouden dan dezelfde rechten krijgen als getrouwde hetero's bij erfenissen of het kopen van eigendom.
Het voorstel was al goedgekeurd door het parlement. Een groep conservatieve organisaties, gesteund door de Rooms-Katholieke Kerk, verzamelden voldoende handtekeningen om een referendum af te dwingen. Nu het plan is verworpen, mag het een jaar lang niet besproken worden in het parlement.

Het plaatje hiernaast komt van de blog van mijn lieve meiske. Het laat zien dat volle neven en nichten in heel Europa met elkaar mogen trouwen, maar dat het homohuwelijk (of de partnerregistratie voor homo's) niet overal is toegestaan. Slovenië is hier het blauwe landje linksboven het oranje stukje (klik HIER voor een preciezere kaart). Deze afbeelding is dus niet meer up-to-date, want Slovenië hoort niet meer blauw te zijn. Maar kijk eens goed: in landen als Duitsland, Engeland en Frankrijk mogen homo's en lesbiennes niet met elkaar trouwen, alleen geregistreerd partnerschap. Weliswaar dezelfde rechten als heterostellen, maar toch niet helemaal gelijk.. 
Nee, ik ben blij dat ik Nederland woon, daar mogen homoseksuelen al 11 jaar met elkaar trouwen! :-D

donderdag 29 maart 2012

Gay Away

Vandaag liet iemand mij een artikel lezen over homoreizen. Met een vliegtuigmaatschappij kon je naar Florida reizen en had je een georganiseerde vakantie. Dan had je een homohotel, homocafe's, homozwembaden, noem maar op!
Dat kwam nogal discriminerend op mij over. "In dit zwembad mag je zwemmen en in dat hotel mag je slapen, maar op andere plekken ben je niet gewenst." Het stond er niet, maar ik kon het haast tussen de regels doorlezen.

Ik heb een site gevonden die deze reizen aanbiedt (www.gayaway.nl). Na een beetje te hebben geneusd op de site, begrijp ik ze iets beter. In landen als Egypte, Israël en Thailand kun je niet openlijk gay zijn. Mocht ik de behoefte krijgen om daarheen te reizen, dan  zou ik zeker in een homovriendelijke buurt willen verblijven. Maar een homovriendelijke buurt vind ik iets anders dan een homobuurt. Neem even Rotterdam als voorbeeld: de meest homovriendelijke studentenstad van Nederland. Sowieso ben je dan nog in Nederland, en daar wordt homoseksualiteit geaccepteerd (uitzonderingen daargelaten), en in een cultuurrijke stad kun je zeker openlijk homoseksueel zijn. Oftewel: zo ongeveer heel Rotterdam is een homovriendelijke buurt. Ik moet hier wel bij melden dat er bepaalde wijken, met name in het zuiden, minder geschikt zijn om overdreven gay 's nachts over straat te lopen, maar daar is het sowieso al niet te veilig. De homobuurt is in het autovrije centrum (onder andere de Schiedamsedijk en de Van Oldbarneveltstraat), met meerdere homokroegen en andere uitgaansgelegenheden. 
Maar hoe dan ook, als lesbienne zou ik in een homo-onvriendelijk land het appreciëren om in een homovriendelijke buurt te overnachten, maar om nou meteen in een homobuurt gedumpt te worden.. Nou nee!
Überhaupt zou ik zo eigenwijs zijn om mij niks van die "homoscheidingslijnen" aan te trekken. Lekker ongegeneerd zoenen, met m'n handen stevig mijn vriendin beethouden, expres in een minder vriendelijke buurt. Kijken of ik voor opschudding kan zorgen. ;-)

dinsdag 27 maart 2012

De Levensbloem

Maandag had ik op stage een opvanguur. Een docente was ziek en ik nam haar les over. Dat "overnemen" moet je niet al te letterlijk nemen: tijdens een opvanguur is het alsof je op de peuterspeelzaal zit. De leerlingen werken zelfstandig aan hun huiswerk of zijn aan het leren, maar meestal wordt er getekend en gepraat.
Maandag had ik op stage dus een opvanguur. Van de vorige opvanguren heb ik geleerd dat de leerlingen iets te doen moeten hebben, het maakt niet uit wat. Of het nou huiswerk, extra werk of gewoon iets leuks is. Ik had een afbeelding geprojecteerd en vertelde er wat over. De afbeelding was een levensbloem. Een simpele tekening die ontstaat als je cirkels tekent. Voor de leerlingen die geen passer hadden, liet ik een tekening met gekleurde vierkantjes zien, waar spiegeling en herhaling in zat.
En ja hoor, ze gingen lekker aan de slag en de les verliep rustig. Ik kan trots op mezelf zijn!

zondag 25 maart 2012

Speciale kleine mannetjes

(Lees eerst deel 1 om het aanknopingspunt met dit deel te vinden)

Ik meen het, ze bespieden mij, ze volgen mij. Niet alleen als ik onderweg ben, ook als ik thuis zit. Ze bekijken mijn blog, ik weet het zeker. Hoe kan het anders dat de "zoals bijvoorbeeld" reclames niet meer op de televisie zijn?*
Dat is misschien nog toeval; televisie verandert, reclames veranderen en men staat niet te popelen om dezelfde reclame maandenlang te zien. Maar hoe zit het dan met nieuws over homoseksuelen? Als ik erover blog, is het een paar dagen in het nieuws, EenVandaag of zenden ze er een documentaire over uit.**
Oke, misschien time ik gewoon precies goed, dacht ik dan. Tot gisteren! Sindsdien weet ik zeker dat ik gevolgd wordt. Volgens mij zijn er speciale, kleine mannetjes, in blauwe truien met een grote "F" op de achterkant, die iedereen volgen. Met hun kleine vingertjes schrijven ze op hun dikke kladblok. Ze noteren alles: waar je loopt, wie je ziet, wie je spreekt, wat je leest. Dan, laat in de avond, zoeken ze je op Facebook en regelen wie jouw vrienden kunnen zijn en geven jou interessante reclame. Als ze daarmee klaar zijn, geven ze hun informatie door naar het Nieuws, de Geheime Dienst, schoonmakers.. Overal waar jij te maken mee kunt hebben, waar jij positief of juist negatief over bent geweest: het wordt doorverteld aan degene die er te maken mee heeft.
Hoe ik dit zo zeker weet? Woensdag plaatste ik nog een blog waar ik in een stationshal stond. In die hal zijn een maand geleden poortjes geplaatst, voor de OV-kaart. Daarnaast was een glazen wand. Men moest via de poortjes naar binnen, heeft de leverancier bedacht. Maar nee, er was nog een kleine opening, zo'n 40 cm breed, en daar ging ik altijd door. Gewoon, omdat die opening er was. Woensdag heb ik erover geblogd en zaterdag is de opening gevuld. Weg opening, nu moet ik wel door de poortjes!
Ik meen het, ze bespieden mij, ze volgen mij. Niet alleen als ik onderweg ben, ook als ik thuis zit.

** blader maar naar DIT kopje, het zijn er teveel om hier te plaatsen. :-)

vrijdag 23 maart 2012

Fargo

This is a true story

The events depicted in this film took place in Minnesota in 1987.
At the request of the survivors, the names have been changed.
Out of respect for the dead, the rest been told exactly as it occured.

De film Fargo is mijn favoriete film als het gaat om waargebeurde thriller. Zoals de tekst in het begin al zegt, is het waargebeurd. Een moordzaak zo absurd, dat je je niet kunt bedenken dat iemand dit ooit heeft kunnen verzinnen. Hier moet ik wel een kanttekening bij zetten, want het ligt eraan wie je gelooft: de een zegt dat het waargebeurd is, de ander dat er elementen in zitten die waar zijn en weer een andere beweert dat het allemaal is verzonnen.
In de film zitten geen schrikmomenten en je zit ook niet op het puntje van je stoel door de spanning, hoewel je wel aangetrokken wordt om verder te kijken.
De film begint met de hoofdpersoon, Jerry Lundegaard, hij is een autoverkoper en heeft extra geld nodig. De vader van zijn vrouw is erg rijk, maar hij kan niet om geld vragen. Daarom besluit hij om twee mannen in te huren, die zijn vrouw zogenaamd kidnappen. Dan wordt er losgeld gevraagd, haar vader geeft het, de man krijgt het en iedereen is gelukkig. Helaas verloopt het plannetje niet geheel zoals verloopt, maar hoe, dan moet je de film zelf maar bekijken.

woensdag 21 maart 2012

Drie dikke mannen

Ze bespieden me, wat ik ook doe. 
"Moet je kijken, ze is weer aan het reizen." Ik hoor het ze zeggen. "Inderdaad, weer bij die halte, en aangezien het woensdag is, zal ze daar uitstappen." Zijn vette vinger wijst naar een tramhalte op het beeldscherm. "Dat doet ze al sinds november, elke woensdag, steeds dezelfde tram heen, en rond 2 uur gaat ze weer terug."
Ik zal ze eens een lesje leren, en doe wat ze niet verwachten.
"He, kijk nou eens wat ze doet!" Een van de bewakers komt een stukje uit zijn stoel. "Ze stapt uit waar ze altijd uitstapt, maar neemt dan de tram die de andere kant op gaat!" Er komen meer bewakers omheen staan. "Zou ze weer terug naar huis gaan?" vraagt de stagiaire. "Nee, dit is een andere tram, die gaat linksaf naar het centrum." "Ho, kijk, ze stapt uit bij Beurs!" De drie mannen kijken naar het beeldscherm en zien dat ik ben uitgecheckt. "Snel, kijk naar de bewakingscamera, misschien is zij het niet!" De man met de vette vingers tikt op het toetsenbord en een video van mij verschijnt. "Nee, ze is het echt, maar waarom is het daar, moet ze niet ergens anders heen?" Er komt een melding binnen. "He, dit is gek, ze zit in dezelfde tram als net, maar dan de andere kant op!" "Maar dan kon ze toch ook gewoon blijven staan waar ze als eerst uitstappen?" Ze begrijpen er niks meer van.

Een paar weken gedraag ik mij normaal, tot ik op het treinstation ben.
"Henk, kom eens kijken, ik zie haar weer op de bewakingscamera, deze keer op het station!" De vent met de vette vingers komt aanwaggelen. In zijn handen heeft hij de derde zak chips van de dag in zijn handen, paprika smaak. "Maar wat doet ze nu, is ze gek geworden!"
De poortjes op het station zijn al geplaatst, maar de deuren zijn nog open. Links en rechts van de poortjes zijn muren van glas geplaatst, maar helemaal rechts is een opening van zo'n 40cm, omdat daar nog een verdwaald incheck-poortje staat.
"Ze gaat gewoon door het glas heen joh, ze spoort echt niet!"

En zo reis ik elke dag met de gedachte dat drie dikke mannen mij vanaf een afstand precies kunnen volgen en bijhouden wanneer ik reis en waar ik naar toe ga. Het houdt mij vrolijk. :-)